زمانه ی عجیبی است!

برخی مردمان امام گذشته راعاشقند، نه امام حاضر را!

میدانی چرا؟!

امام ِگذشته را هرگونه بخواهند تفسیرمی کنند،

اما امام ِحاضر را باید فرمان ببرند.

وکوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند ...

یه حرفی هست تو دلم...شاید نشه گفت... شاید نباید گفت...

ولی من میخوام بگم... میخوام بگم چون... ماها هم کم از کوفیان عاشورا نداریم!

امرزو اول محرمه...محرم اومد...شروع شد

اما...

چند روز پیش روز وفات آقای مهدوی کنی بود... یادتون هست دو روز عزای عمومی اعلام شد

بعد ...شبکه تماشا یکی از شبکه های سیما... یه سریالی هست به اسم پایتخت... من که نمیبینم این فیلم رو

اما تا حدودی میدونم که طنزه... تو این دو روز عزای عمومی اعلام شده، پخش نشد... برادران شیر دل پخش شد!

اما... امروز روز اول محرم... ماه عزای حسین (ع) ، سریال پایتخت پخش شد! شبش هم همین طور...

چی کم داریم از کوفی ها؟؟ فقط شهرمون کوفه نیست... اما خودمون، کارامون، عمل مون، رفتارمون...!

نمیگم اصلا عزاداری نمیکنیم...نه ولی عزاداری فقط سینه زدن نیست... این تظاهره... باید قلبمون عزادار باشه...روحمون... اما افسوس

مهدی زهرا مارو ببخش...یا فاطمه زهرا ببخش که عزادار حسینت نیستیم... ببخش...

این که حسین [علیه السلام] فریاد مى ‏زند - پس از این که همه عزیزانش را در خون مى ‏بیند و جز دشمن کینه توز و غارتگر در برابرش نمى ‏بیند - فریاد مى ‏زند که: «آیا کسى هست که مرا یارى کند و انتقام کشد؟» «هل من ناصر ینصرنى؟»؛ مگر نمى ‏داند که کسى نیست که او را یارى کند و انتقام گیرد؟

این «سؤال»، سؤال از تاریخ فرداى بشرى است و این پرسش، از آینده است و از همه ماست و این سؤال، انتظار حسین را از عاشقانش بیان می‏کند و دعوت شهادت او را به همه کسانى که براى شهیدان حرمت و عظمت قائلند، اعلام مى ‏نماید.

ریشه «عاشورا» کلمه عشر بمعنی «ده» است، عاشورا دهم محرم و روز شهادت حضرت ابی عبداللّه الحسین (ع) می­باشد.

عبداللّه بن فضیل هاشمی گوید: به امام صادق (ع) عرض کردم: به چه جهت روز عاشوراء روز مصیبت و غم و اندوه و گریه شد در صورتی که روز وفات پیغمبر (ص) و فاطمه (ع) و شهادت امیر المؤمنین (ع) و شهادت امام حسن (ع) این چنین نیست؟

فرمود: به جهت اینکه روز حسین (ع) مصیبتش از هر روزی سنگین­تر است، زیرا اصحاب کساء که نزد خداوند از همه آفریدگانش عزیزتر بودند پنج تن بودند و حسین (ع) آخرین آنها بود و چون آن حضرت به شهادت رسید دیگر کسی که مایه عزت مسلمانان و تسلی خاطر آنها باشد نماند و به رفتن او گوئی همه آنها رفتند چنانکه تا او در حیات بود گوئی همه آنها زنده بودند...